ماجرای فیلم علیه دون ها

چرا «مارلون براندو» اسكار فيلم «پدرخوانده» را رد كرد؟ +فيلم

در 5 مارس 1973، مارلون براندو از دريافت جايزه اسكار بهترين بازيگر نقش مرد، براي بازي در نقش «ويكتور كورلئونه» در فيلم «پدر خوانده» به خاطر يك دليل غير منتظره انصراف داد.
چرا «مارلون براندو» اسكار فيلم «پدرخوانده» را رد كرد؟ +فيلم

گروه بين الملل؛ سينما خبر- مردي كه هيچ پيشنهادي را رد نمي كرد، از دريافت جانانه ترين جايزه سينما خودداري كرد. در 5 مارس 1973، مارلون براندو از دريافت جايزه اسكار بهترين بازيگر نقش مرد، براي بازي در نقش «ويكتور كورلئونه» در فيلم «پدر خوانده» به خاطر يك دليل غير منتظره انصراف داد.

داستان از اين قرار است :

در دهه 1960، فعاليت حرفه «براندو» وارد مرحله سقوط شده بود، دو فيلم پر هزينه او يعني «سربازان يك چشم» (one – eyed – Jacks) و (Mutiny on the Bounty) با شكست در گيشه مواجه شدند و منتقدان اين فيلمها را پايان عصر طلايي «براندو» در هاليوود معرفي كردند.

حرفه «براندو» در حال نابودي بود و او به يك ناجي همانند «پدر خوانده» بود. «براندو» با نقش دون ايتاليايي در يك خانواده مافيايي نيويوركي دهه 40 به دوران طلايي خود بازگشت. هر چند تنه اصلي داستان با ماجراي پسر دون ادامه پيدا كرد ولي نقش «براندو» همانند ستون اصلي اين فيلم را تا قسمت سوم نگه داشت.

«پدر خوانده» نزديك به 135 ميليون دلار فروش كرد و به يكي از ماندگارترين آثار سينمايي تبديل شد. بازي فوق العاده «براندو» در نقش پدر خوانده يك خانواده مافيايي، بدون شك جايزه اسكار را براي او به همراه داشت. و اميد رقباي او همچون «مايكل كين»، «لارنس اليور» و «پيتر اوتول» را براي كسب اسكار كمرنگ كرد.

در چهل و پنجمين دوره از جوايز آكادمي اسكار، براندو حضور در مراسم راتحريم كرد و به جاي خود «ساچين ليتل فيدر» بازيگر سرخ پوست ناشناخته اي كه بعدها به عنوان رئيس انجمن بوميان آمريكا معرفي شده، را فرستاد.

زماني كه نام «براندو» از زبان «ليو يولمن» و «راجر مور» براي اسكار بهترين بازيگر نقش اول مرد، خوانده شد، زني بومي با لباس آپاچي ها و موهاي سياه وي صحنه حاضر شد. «راجر مور» جايزه اسكار را «ليتل فيدر» داد ولي بومي آن را پس زد و پس از معرفي خود در حالي كه نامه اي از براندو در دست داشت؛ گفت : امشب به جاي مارلون براندو به اين مراسم آمده ام و او از من خواسته تا به شما بگويم كه او با تمام احترام حاضر به قبول اين جايزه ارزشمند نيست و دليل آن رفتاري است كه صنعت فيلمسازي با بوميان آمريكا داشته اند.

 

اما علت اين حركت «براندو» چه بود؟! در سال 1973 بوميان آمريكا اساسا هيچ نقش و تأثيري در صنعت فيلمسازي نداشتند و معمولا در نقشهاي مبتدي يا سياه لشكر ظاهر مي شدند. نقشهاي اصلي هر قدر هم كه بيانگر سرخ پوستان و بوميان آمريكا بودند به بازيگران سفيد پوست داده مي شد. اما غافل شدن از آنها و جايگزين شدن نقش آنها با يك بازيگر سفيد پوست تنها توهيني نبود كه به جمعيت بوميان مي شد، بلكه آنها مورد احترام هم نبودند و همين نظر براندو را درباره صنعت فيلمسازي آمريكا تغيير داده بود.

فرداي روز برگزاري مراسم، نيويورك تايمز نامه كامل «براندو» را منتشر كرد. نامه اي كه «ليتل فيدر»‌ به دليل ذيغ وقت آن را نخوانده بود.

«براندو» در اين نامه حمايت خود را از جنبش بوميان آمريكا اعلام كرده و شرايط «ووندد كني» (wounded knee) جايي كه 200 فعال «اوگلالا لاكوتا» آن را اشغال كرده بودندو دولت آمريكا سعي در تحت نفوذ آوردن آنها داشت قابل درك و حمايت عنوان كرده بود. او در اين نامه آورده بود:‌ انجمن سينما به همان اندازه مسئول تحقير بوميان و مسخره كردن كاراكتر سينمايي او در نقش يك سرخ پوست است.

براندو در اين نامه خود را يك برده، شيطان و دشمن پر كينه عنوان كرده بود جايي كه نژاد بوميان در فيلمها تغيير مي شود و ذهن كودكان آنها به دنبال اين تحقير آسيب مي بيند.

علي رغم سونامي انتقادات از «براندو» او به جامعه بوميان آمريكا اين فرصت را دارد آنچه را كه مي خواهند از تريبون اسكار و در مقابل 85 ميليون بيننده، بدست آورند.